Urkunde 1314 März 10: Unterschied zwischen den Versionen
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
|||
| Zeile 6: | Zeile 6: | ||
<blockquote> | <blockquote> | ||
Universis ad quorum noticiam tenor presentium perlatus fuerit, ego Gerlacus de Horne famulus cupio innotesci presenti scripto publice protestando, quod libera voluntate ac pleno expreffoque accedente confenfu Alheydis mee legitime uxoris, Bernhardi, Frederici, Hermanni filiorum meorum, Gerburgis, Mechthildis, Lurgardis & regelandis filiarum mearum, cum plures liberos adhuc non habemus, viris religiosis Abbati &-- Conventui de Campo sancte Marie | Universis ad quorum noticiam tenor presentium perlatus fuerit, ego Gerlacus de Horne famulus cupio innotesci presenti scripto publice protestando, quod libera voluntate ac pleno expreffoque accedente confenfu Alheydis mee legitime uxoris, Bernhardi, Frederici, Hermanni filiorum meorum, Gerburgis, Mechthildis, Lurgardis & regelandis filiarum mearum, cum plures liberos adhuc non habemus, viris religiosis Abbati &-- Conventui de Campo sancte Marie ordinis Cystercienfis, Monasterienfis dyocesis manfum meum situm in villula Mittelfeten in parochia Hoswinkele cum omnibus juribus, obventionibus, pratis, pascuis, agris cultis & incultis, prout jacet in fronde & cespite rationabiliter perpetuo possidendum vendidi pro viginti octo marcis denariorum legalium, quam pecuniam profiteor mihi esse numeratam ex integro traditam & solutam; renuntians igitur cum omnibus meis heredibus supranotatis voce & manu omni juris beneficio, quod michi & meis heredibus in eodem manso olim competiit, seu quacun que occasione competere potuit coram fede judiciaria, que, Vrystol proprie appellatur, cui ex parte venerabilis in Christo Patris & Domini Monasteriensis Episcopi Hermannus dictus Span presedit, astantibus etiam scabinis pluribus subnoraris proprietatem predicti mansi, que ad me & meos spectabat heredes, in Abbatem & conventum transtuli supradictos. Prelibatus vero Hermannus Vrygravius hunc contractum rite celebratum banno regio juxta morem Patrie stabilivit cum sollempnitatibus debitis & consuetis. Horum autem omnium teftes sunt Johannes de Estene sacerdos & canonicus Capenbergensis, Hermannus de Daverenberg miles, Lutgerus de Ascheberg, Hartlivus dictus Pyl, Godfalcus dictus Thorec, Conradus de Lunen, Albertus dictus Padberg, Hugo Parvus, Requinus de Berclere, Adolfus & Hermannus de Stenhorst, Bruno dictus Rode, Hermannus de Wesle, Godscalcus de Ascheberg, & Theodericus Monte & quamplures alii fidedigni. Ne ergo pretexatus emptionis & venditionis contractus a quoquam in posterum infirmari valeat & rescindi, ego Gerlacus de Horne supranominatus hanc literam meo sigillo munivi, & nos restes superius expressi uno tantum Sigillo videlicer Hermanni de Daverenberg militis, quo omnes contenti sumus in hac parte in restimonium premissorum rogati a partibus presens scriptum duximus roborandum. Datum & actum anno Domini Millesimo CCCmo XIIII, in Dominica, Oculi mei semper. | ||
Horum autem omnium | |||
</blockquote> | </blockquote> | ||
Version vom 8. September 2025, 07:06 Uhr
Der Knappe Gerlach von Horn verkauft am 10. März 1314 dem Kloster Marienfeld eine Hufe im Dorf Mittelseten im Kirchspiel Harsewinkel.
Wortlaut
Die Urkunde ist in lateinischer Sprache verfasst und wird nach Kindlinger (S. 302-305) zitiert: [1]
Universis ad quorum noticiam tenor presentium perlatus fuerit, ego Gerlacus de Horne famulus cupio innotesci presenti scripto publice protestando, quod libera voluntate ac pleno expreffoque accedente confenfu Alheydis mee legitime uxoris, Bernhardi, Frederici, Hermanni filiorum meorum, Gerburgis, Mechthildis, Lurgardis & regelandis filiarum mearum, cum plures liberos adhuc non habemus, viris religiosis Abbati &-- Conventui de Campo sancte Marie ordinis Cystercienfis, Monasterienfis dyocesis manfum meum situm in villula Mittelfeten in parochia Hoswinkele cum omnibus juribus, obventionibus, pratis, pascuis, agris cultis & incultis, prout jacet in fronde & cespite rationabiliter perpetuo possidendum vendidi pro viginti octo marcis denariorum legalium, quam pecuniam profiteor mihi esse numeratam ex integro traditam & solutam; renuntians igitur cum omnibus meis heredibus supranotatis voce & manu omni juris beneficio, quod michi & meis heredibus in eodem manso olim competiit, seu quacun que occasione competere potuit coram fede judiciaria, que, Vrystol proprie appellatur, cui ex parte venerabilis in Christo Patris & Domini Monasteriensis Episcopi Hermannus dictus Span presedit, astantibus etiam scabinis pluribus subnoraris proprietatem predicti mansi, que ad me & meos spectabat heredes, in Abbatem & conventum transtuli supradictos. Prelibatus vero Hermannus Vrygravius hunc contractum rite celebratum banno regio juxta morem Patrie stabilivit cum sollempnitatibus debitis & consuetis. Horum autem omnium teftes sunt Johannes de Estene sacerdos & canonicus Capenbergensis, Hermannus de Daverenberg miles, Lutgerus de Ascheberg, Hartlivus dictus Pyl, Godfalcus dictus Thorec, Conradus de Lunen, Albertus dictus Padberg, Hugo Parvus, Requinus de Berclere, Adolfus & Hermannus de Stenhorst, Bruno dictus Rode, Hermannus de Wesle, Godscalcus de Ascheberg, & Theodericus Monte & quamplures alii fidedigni. Ne ergo pretexatus emptionis & venditionis contractus a quoquam in posterum infirmari valeat & rescindi, ego Gerlacus de Horne supranominatus hanc literam meo sigillo munivi, & nos restes superius expressi uno tantum Sigillo videlicer Hermanni de Daverenberg militis, quo omnes contenti sumus in hac parte in restimonium premissorum rogati a partibus presens scriptum duximus roborandum. Datum & actum anno Domini Millesimo CCCmo XIIII, in Dominica, Oculi mei semper.
Übersetzung
Übersetzt ins Deutsche lautet der Urkundentext wie folgt:
[in Arbeit]
Bemerkungen
Die Urkunde ist hinsichtlich der Ewähnung des Hartleif Pyl von stadtgeschichtlicher Bedeutung für Hamm. Er ist als Burgmann der Burg Mark bekannt und lebte südlich von Hamm.
Siehe auch
Anmerkungen
- ↑ Kindlinger, Niklas: Venantius Kindlingers Minoriten Münsterische Beiträge zur Geschichte Deutschlandes hauptsächlich Westfalens. 3,1, Welche die Geschichte der ältern Grafen bis zum 13ten Jahrhundert, ihre Verwaltung nämlich im Militair und Justizwesen, dabey den allmäligen Gang der Grafen, Bischöfe und Anderer zur Landeshoheit, die Geschichte der Westphälischen Fehm- und Freigerichte und über 150 Urkunden enthält. Münster 1793