Urkunde 1317 Mai 22: Unterschied zwischen den Versionen
Die Seite wurde neu angelegt: „Am 22. Mai 1317 verleiht König Ludwig der Bayer dem Grafen Dietrich von Kleve die reichsgüter, die er zuvor dem [[Graf Engelbert II.|Grafen Engelbert…“ |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
Am [[22. Mai]] [[1317]] verleiht König Ludwig der Bayer dem Grafen Dietrich von Kleve die | Am [[22. Mai]] [[1317]] verleiht König Ludwig der Bayer dem Grafen Dietrich von Kleve die Reichsgüter, die er zuvor dem [[Graf Engelbert II.|Grafen Engelbert von der Mark]] wegen Ungehorsams entzogen hatte. Dabei handelt es sich um die Adovocatie in Werden, den Judenschutz in Dortmund, den Hof in Brakel, den Reichshof bei Dortmund, die Reichsgüter bei Altena und den Hof zu Westhofen. | ||
== Wortlaut == | |||
Die Urkunde ist in lateinischer Sprache verfasst und wird nach Lacomblet Band 3 (S. -) zitiert: | |||
<blockquote> | |||
Ludowicus dei gratia Romanorum rex semper augustus spectabili viro Theoderico comiti Cleuensi, consanguineo suo dilecto, gratiam suam et omne bonum. Tuis exigentibus meritis, et ut nobis et imperio fortius ad obsequendum et diligentius astringaris, infrascriptas possessiones et bona, videlicet aduocatiam regalis ecclesie Werdenensis, aduocatiam judeorum Tremoniensium, curtem dictam......, curtem in Brakel, curtem imperii prope Tremoniam, bona imperii sita prope Altena et curtem dictam Ten Westhouen, cum uniuersis hominibus, jurisdictionibus, juribus et pertinentiis dictarum curtium, ac homines dictos Stapellude de Tremonia, necnon omnia et singula bona alia, quocumque nomine censeantur, per Engelbertum comitem de Marca a nobis et imperio tytulo feodali, seu quouis obligationis modo, hactenus habita et possessa, quibus ipsum propter sua demerita, necnon ingratitudinis vitium et rebellionem manifestam contra nos et imperium habitam, per alias nostras litteras priuauimus, de plenitudine regie potestatis, tibi tamquam benemerito de speciali gratia conferimus et te de ipsis auctoritate presentium inuestimus. Volentes, ut eadem tam tu, quam heredes tui legitimi de tuo corpore descendentes, a nobis et imperio tytulo feodali teneatis et possideatis ac etiam recognoscere debeatis, quodque nobis et successoribus nostris imperatoribus et regibus Romanis proinde debita seruitia faciatis et prestetis consuetum fidelitatis et homagii sacramentum. In cuius rei testimonium presentes conscribi et nostre maiestatis sigillo iussimus communiri. | |||
Datum in Heidelberch, XI. kal. Junii, anno d. Millesimo trecentesimo septimodecimo, regni vero nostri anno tertio. | |||
</blockquote> | |||
== Übersetzung == | |||
Ins Deutsche übertragen lautet der Urkundentext wie folgt: | |||
<blockquote> | |||
</blockquote> | |||
== Datierung == | == Datierung == | ||
Version vom 9. September 2025, 17:08 Uhr
Am 22. Mai 1317 verleiht König Ludwig der Bayer dem Grafen Dietrich von Kleve die Reichsgüter, die er zuvor dem Grafen Engelbert von der Mark wegen Ungehorsams entzogen hatte. Dabei handelt es sich um die Adovocatie in Werden, den Judenschutz in Dortmund, den Hof in Brakel, den Reichshof bei Dortmund, die Reichsgüter bei Altena und den Hof zu Westhofen.
Wortlaut
Die Urkunde ist in lateinischer Sprache verfasst und wird nach Lacomblet Band 3 (S. -) zitiert:
Ludowicus dei gratia Romanorum rex semper augustus spectabili viro Theoderico comiti Cleuensi, consanguineo suo dilecto, gratiam suam et omne bonum. Tuis exigentibus meritis, et ut nobis et imperio fortius ad obsequendum et diligentius astringaris, infrascriptas possessiones et bona, videlicet aduocatiam regalis ecclesie Werdenensis, aduocatiam judeorum Tremoniensium, curtem dictam......, curtem in Brakel, curtem imperii prope Tremoniam, bona imperii sita prope Altena et curtem dictam Ten Westhouen, cum uniuersis hominibus, jurisdictionibus, juribus et pertinentiis dictarum curtium, ac homines dictos Stapellude de Tremonia, necnon omnia et singula bona alia, quocumque nomine censeantur, per Engelbertum comitem de Marca a nobis et imperio tytulo feodali, seu quouis obligationis modo, hactenus habita et possessa, quibus ipsum propter sua demerita, necnon ingratitudinis vitium et rebellionem manifestam contra nos et imperium habitam, per alias nostras litteras priuauimus, de plenitudine regie potestatis, tibi tamquam benemerito de speciali gratia conferimus et te de ipsis auctoritate presentium inuestimus. Volentes, ut eadem tam tu, quam heredes tui legitimi de tuo corpore descendentes, a nobis et imperio tytulo feodali teneatis et possideatis ac etiam recognoscere debeatis, quodque nobis et successoribus nostris imperatoribus et regibus Romanis proinde debita seruitia faciatis et prestetis consuetum fidelitatis et homagii sacramentum. In cuius rei testimonium presentes conscribi et nostre maiestatis sigillo iussimus communiri.
Datum in Heidelberch, XI. kal. Junii, anno d. Millesimo trecentesimo septimodecimo, regni vero nostri anno tertio.
Übersetzung
Ins Deutsche übertragen lautet der Urkundentext wie folgt:
Datierung
Die Datierung lautet auf den 22. Mai 1317 und ist wie folgt überliefert:[1]
Datum in Heidelberch 11 kal. Junii anno domini 1317, regni vero nostri anno 3.
Siehe auch
Anmerkungen
- ↑ vgl. Karl Rübel: Dortmunder Urkundenbuch. Band I. Erste Hälfte. Dortmund 1881, S. 251